Ayla Dikmen: Alkışlanmak için yaratılmışım

İki yıldır müzik dünyamızdan uzak kalan Ayla Dikmen, şu günlerde «Nereye Nereye» adlı şarkısıyla önce plak, sonra da şarkıcı klasmanlarında ön sıralara yükseldi.

Bundan bir yıl kadar önce Ayla Dikmen iki yıldır uzak kaldığı müzik dünyasına dönmüş, İzmir’den istanbul’a gelerek bir alaturka gazinoda çalışmaya başlamıştı. Ayla Dikmen’in çalışmaya başladığı gece, salon ağzına kadar doluydu. Kulisteki odası çiçeklerden geçilmiyordu. İki yıl ayrı kaldığı hafif batı müziği dünyası onu bütün gücüyle bağrına basmıştı. Ayla Dikmen gala gecesinde kendisini sevenlerin gönderdikleri çiçeklerin arasında gözleri yaşlı şekilde, bize aynen şunları söylemişti:

Ses Dergisi – Sayi 26 – 27 Haziran 1970

Ayla Dikmen ikinci çıkışını yaparken fazlasıyle iddialı görünüyor. «Göreceksiniz önümüzdeki günlerde yine herkss benden bahsedecek» diyor.
– «İki yıl müzikten ayrı kaldım. Bu iki yıl buna bir ömür kadar uzun geldi. Ben alkışlanmak, şarkı söylemek için yaratılmışım. Sizlere söz veriyorum, artık sanatıma dört elle sarılacağım. Sevenlerimi mahcup etmemek için elimden gelen her şeyi yapacağım.»

Aradan birkaç ay geçti. Ayla Dikmen çalıştığı gazinodaki mukavelesi bitince yine ortalıkta görünmez oldu. Nihayet geçtiğimiz aylarda «Nereye Nereye» adlı plağıyla Ayla Dikmen adı yine duyulmaya başladı. Plak listelerinin yanısıra, sevilen şarkıcılar listesinde de Ayla Dikmen ön sıralara yükseldi. Sözünde durmuştu genç kadın. Kendisini sevenleri mahcup etmemişti. Bunu kendisine söylediğimiz zaman hafifçe gülümdedi.

– «İki yıl içinde müzik dünyamız çok değişmiş» diye söze başladı. «Artık eskisi gibi istediğiniz janrda şarkılar söyleyemiyorsunuz. Halk şu günlerde bir tek şey istiyor: Popüler ve akılda kalabilen melodiler… Ben de çaresiz bu furyaya katıldım.»

Pikapta Ayla Dikmen’in yeni plaklarından biri çalıyordu. Genç kadın bir an dalıp, plağı dinledi. Sonra hafifçe gülerek «İşte…» dedi «Halk bunu istiyor.»

Sarı saçlarını hafifçe arkasına toplamıştı. Üzerinde her zaman giydiği spor pantolonlarından biri vardı. Masaya doğru uzanıp, bir sigara aldı, sonra yine anlatmaya başladı:

– «Artık müzik piyasası tamamen plaklar üzerine kuruldu. Eğer plağınız iyi satarsa siz de iyi iş buluyorsunuz. Plağım tutunca benim de şansım açıldı. Bu yaz birçok yerden teklif aldım. Fakat fazla yerde çalışma taraftarı değilim. İyisini seçip bir tek kulüpte çalışmak istiyorum. Belki kulübün yanısıra bir alaturka gazinoda da çalışabilirim.»

Ayla Dikmen müzik dünyasından uzun zamandır ayrı kalmıştı ama, müziği hiçbir zaman bırakmamıştı. Yeni akımları biliyor, genç kabiliyetleri tanıyordu. Gençlerin yaptıkları yenilikleri «olumlu bir yol» olarak niteliyor, beste çalışmalarının Türkiye için en faydalı olduğuna inanıyordu.

«Ben de birçok meslektaşım gibi beste üzerine çalışmak istiyorum. Eğer iyi bir besteci bulabilirsem bundan böyle onun eserlerini plağa okuyacağım» diyor ve arkasından da ekliyordu:

– «Bu yaz benim için dönüm noktası. Ya ikinci çıkışımı yapacağım, ya da geldiğim yere döneceğim. N’olur bana dua edin!»

(Ses Dergisi – 27 Haziran 1970)